قرآن كريم مىفرمايد : كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّة أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَر « 1 » شما بهترين امّتى هستيد كه براى مردم پديدار شدهايد : به كار پسنديده فرمان مىدهيد ، و از كار ناپسند باز مىداريد . جامعهاى كه امر به معروف و نهى از منكر در آن مرده باشد ، جامعهء اسلامى نيست ؛ جامعهاى است بى تفاوت كه دنياى آن جهنّم است چه رسد به آخرتش . مگر مىشود در يك جامعهء اسلامى ، علناً گناه كنند ، ظلم كنند و بقيّه بگويند : به من چه ؟ ! متأسّفانه شبيه اين جملات الآن در جامعهء ما پيدا شده است . اين بالاترين بلاهاست . ديگر نياز نيست دشمن زحمت بكشد و ما را نابود كند ؛ سرانجامِ همين بى تفاوتى ، نابودى است .
5 . حجّ
فصل پنجم وصيّتنامه ، سفارش به خانهء خدا و حجّ است :
« وَ اللَّهَ اللَّهَ فِى بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا »
شما را به خدا ، شما را به خدا ، به خانهء پروردگارتان اهميّت بدهيد . تا زندهايد آن را خالى نگذاريد ؛ كه اگر حرمت آن را نگاه نداريد ، به عذاب خدا گرفتار خواهيد شد .
اهميّت به خانهء خدا به اين است كه آن را زنده نگه داريم و به حج ، آن
هامش
( 1 ) . آل عمران / 110 .