شبيخونهاى عمّال معاويه
مصيبت ديگرى كه در اين دوران ، رنج امام را تشديد مىكرد ، شبيخونهاى عمّال معاويه بود كه به دستور او مىخواستند بلاد اسلامى را ناامن كنند . پس از آن كه معاويه ، تلخى شكست در جبههء صفّين را چشيد ، به اين نتيجه رسيد
كه توان برخورد رو در رو با امام ( ع ) را ندارد . لذا براى رسيدن به اهداف و
مطامع شوم خود ، راه ديگرى در پيش گرفت ؛ راه و سياستى غير اسلامى و غير انسانى در برخورد با امام ( ع ) ؛ از قبيل : ترور ، آتش زدن خانهها ، غارت اموال ، ايجاد رعب و هراس در ميان مردم و سلب امنيّت از شهرهاى اسلامى و . . .
معاويه از اين كار چند هدف را دنبال مىكرد :
1 . مأيوس ساختن مردم از حكومت على ( ع ) و در هم شكستن مقاومت آنان و جلوگيرى از تداوم حمايت آنان از امام ( ع ) .
2 . سلطه يافتن بر جاهايى كه موقعيّت سياسى مهمّى داشتند ؛ مثل بصره و مصر .
3 . وا داشتن امام ( ع ) به مقابله به مثل و از بين بردن قداست امام ( ع ) در اذهان عمومى مردم .
آن چه به اين سياست خطرناك كمك كرد ، شهادت گروهى از فرماندهان لشكر امام ( ع ) از يك طرف و خستگى سپاه ايشان و سرپيچى آنها از اطاعت فرماندهشان از طرف ديگر بود . ولى امام ( ع ) در آن شرايط حسّاس هم سرِ سوزنى از مرز عدالت ، تجاوز نكرد .