اداره كند . بايد فردى باشد كه بر اساس منشورى كه به مالك اشتر دادند ، « 2 » حكومت كند . شبيه آن را به محمد بن ابى بكر نيز فرمان دادند ، « 1 » امّا منشور مالك اشتر ، جامعتر و كاملتر بود . بعد از آنكه حضرت ، مالك را به جاى محمد بن ابى بكر ، به حكومت مصر منصوب كردند ، روى سكّويى نشستند و بدون هيچ فكر و مقدّمهاى ، اين حكومتنامه را نوشتند . اگر كسى اين منشور را با منشور سازمان ملل كه نخبگان دنيا بعد از جنگ جهانى اوّل از 135 كشور جهان دور هم جمع شدند و در مدّت سه سال نوشتند ، مقايسه كند ، قطعاً اقرار مىكند كه عهدنامهء مالك ، به مراتب قوىتر و جامعتر از منشور سازمان ملل است . حاكم در حكومت امام على ( ع ) كسى است كه بر اساس اين منشور عمل كند ، نه كسى كه از شدّت مستى ، نماز دو ركعتى را چهار ركعت مىخواند و بعد مىگويد : اگر مىخواهيد ، بيشتر بخوانم !
مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 241
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٤١
افرادى مانند زبير و طلحه منتظر بودند كه در زمان زمامدارى حضرت على ( ع ) حكومت عراق و يمن ، به آنها واگذار شود . امّا فهميدند كه امام على ( ع ) آن دو را شايستهء اين امر نمىداند ، بنا براين شروع به شكايت و گلايه كردند . زبير در حضور جمعى از قريش ، گفت : « اين است پاداش ما از سوى على ! برايش
هامش
( 2 ) . نهج البلاغة ، نامهء 53 ، ص 426 .
( 1 ) . همان ، نامهء 27 ، ص 383 .