مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 207

فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ « 1 » تا وقتى كه همگى در آن به هم پيوندند ، آن گاه پيروانشان دربارهء پيشوايانشان مىگويند : پروردگارا ، اينان ما را گمراه كردند ، پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده . خدا مىفرمايد : براى هر كدام عذاب دو چندان است ولى شما نمىدانيد . و پيشوايانشان به پيروانشان مىگويند : شما را بر ما امتيازى نيست ؛ پس به سزاى آن چه به دست مىآورديد ، عذاب را بچشيد . البته بايد توجّه داشت كه عدّهء زيادى از بيعت با ابوبكر امتناع كردند « 2 » و تشيّع به‌عنوان يك گروه خاص از همان وقت شكل گرفت . البته ريشه‌هاى آن در زمان پيامبر ( ص ) وجود داشت ؛ پيامبر ( ص ) بارها خطاب به اميرالمؤمنين ( ع ) مىفرمودند : « أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ هُمُ الْفَائِزُونَ تَرِدُونَ يَوْمَ الْقِيَامَة رِوَاءً مَرْوِيِّينَ وَ يَرِدُ عَدُوُّكُمْ ظِمَاءً مَظْمَئِينَ » « 3 » تو و شيعيانت رستگاران در روز قيامت هستيد كه سيراب از حوض كوثر وارد مىشويد و دشمنانتان تشنه‌كام . امّا كارى از دست اين عدّه بر نمىآمد ؛ چون اگر دست به شمشير مىبردند ، اوّلين چيزى كه نابود مىشد ، اسلام بود ؛ اسلامى كه پيامبر اكرم ( ص ) در طول حيات شريف خود