مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 205

بارها اميرالمؤمنين ( ع ) را به‌عنوان خليفه و امام پس از خود معرّفى كرده بودند . توجيهشان هم اين بود كه اگر على ( ع ) خليفه باشد ، مردم او را نمىپذيرند . صلاح اسلام در اين است كه خلافت در دست شخص ديگرى باشد . امّا در ميان خودشان هم اختلاف داشتند كه چه كسى را به عنوان خليفه انتخاب كنند . انصار مىخواستند شخصى از ميان آنان باشد و مهاجرين هم به دنبال شخصى از ميان خودشان بودند . بالأخره پس از صحبت‌ها و درگيرىهاى فراوان ، مهاجرين پيروز شدند و نام ابوبكر از صندوق سقيفه بيرون آمد . « 2 » تعجّب نكنيد كه چطور ممكن است مسلمانان با اين همه تصريح پيامبر ( ص ) حاضر شوند كسى غير از على ( ع ) را به عنوان خليفه بپذيرند ؛ چرا كه هم قبل از قضيّهء سقيفه ، در امّت‌هاى گذشته چنين وضعيّتى سابقه داشت و هم بعد از آن تكرار شد . حضرت موسى ( ع ) پس از آن همه رنج و مشقّتى كه براى نجات بنىاسرائيل از زير يوغ فرعون و اطرافيانش كشيد و آن همه امكانات براى آنان مهيّا كرد ، پس از چهل روز كه از كوه طور بازگشت ، با چه صحنه‌اى مواجه شد ؟ گوساله‌اى را كه شخصى به نام « سامرى » ساخته بود ، به عنوان خداى خود قرار دادند . يا در سال شصت هجرى كه مسلمانان چندين هزار نفر نامه براى امام