اما راجع به زهد على ( ع ) ؛ دوست و دشمن شهادت داده‌اند كه در طول شصت‌وسه سال عمر مبارك ايشان ، سراسر زندگى آن بزرگوار فوق العادّه ساده بود . « 4 » حتّى در دوران حكومتش نيز از بيت‌المال مسلمين چيزى بر نداشت و با همان اندوخته‌اى كه از كشاورزى در مدينه داشت ، زندگى را مىگذراند . « 1 » در مورد خوراك و پوشاك خود ، چنين مىفرمايند : « أَلَا وَ إِنَّ إِمَامَكُمْ قَدِ اكْتَفَى مِنْ دُنْيَاهُ بِطِمْرَيْهِ وَ مِنْ طُعْمِهِ بِقُرْصَيْه . . . . فَوَاللَّهِ مَا كَنَزْتُ مِنْ دُنْيَاكُمْ تِبْراً وَ لَا ادَّخَرْتُ مِنْ غَنَائِمِهَا وَفْراً وَ لَا أَعْدَدْتُ لِبَالِى ثَوْبِى طِمْراً وَ لَا حُزْتُ مِنْ أَرْضِهَا شِبْراً وَ لَا أَخَذْتُ مِنْهُ إِلَّا كَقُوتِ أَتَانٍ دَبِرَة » « 2 » بدانيد كه پيشواى شما بسنده كرده است از دنياى خود به دو جامهء فرسوده و دو قرص نان را خوردنىِ خويش نموده . . . . . به خدا ، از دنياى شما زرى نيندوختم و از غنيمت‌هاى آن ذخيرت ننمودم و بر جامهء كهنه‌ام ، كهنه‌اى نيفزودم و از زمين آن حتّى يك وجب در اختيار نگرفتم و از اين دنيا بيش از خوراك مختصر و ناچيزى بر نگرفتم .