* جهاد دفاعى
هنگامى كه دشمنان به ناحيهاى از كشور اسلامى حمله كنند ، بر تمام مسلمانان واجب است در مقابل آنان از دين ، كشور ، شرف و ناموس خود دفاع كنند و براى حفظ آنها از مال و جان خود دريغ نورزند . در اين جهاد ، حتى بچههايى كه به تكليف نرسيدهاند اما توانايى دفاع دارند و نيز زنان كه در شرايط عادى جهاد از ايشان برداشته شده است ، بايد در حد توان خود در دفاع شركت كنند . در جهاد دفاعى اذن و اجازهء حاكم شرع لازم نيست و مسلمانان نبايد در شرايط حساس هجوم دشمن منتظر اجازهء ولىفقيه باشند .
چنانچه كسى به سرزمين اسلام حمله كند و مال ، ثروت ، استقلال و آزادى آنان را مورد تعرض قرار دهد ، به منظور آنكه مسلمانان را تحت سيطرهء خود درآورد ، در اين شرايط دين تكليف مىكند كه مسلمانان به دفاع برخيزند و از سرزمين اسلام ، عزت و سربلندى خود دفاع كنند و هرگز تسليم دشمن نشوند .
قرآن كريم دربارهء جهاد دفاعى مىفرمايد :
. . . وَ لَولَا دَفْعُ اللهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الأرْضُ وَ لَكِنَّ اللهَ ذُوفَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ
« 1 » . . . اگر خداوند بعضى از مردم را به وسيلهى بعضى ديگر دفع نمىكرد ، زمين تباه مىشد ، ولى خدا بر جهانيان فضل و كرم خويش را ارزانى مىدارد .
نمونهء بارز جهاد دفاعى ، هشت سال دفاع مقدّس مردم ايران در برابر رژيم بعثى عراق است . در سالهاى دفاع مقدّس ، همهء مردم ايران با حضور يكپارچهء خود در تمام صحنهها ، از جبههء اسلام حمايت مىكردند . در صف مقدم جبهه ،
هامش
( 1 ) بقره / 251