تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 189

مساهمون:

ص١٨٩
روزه نمىگرفتند . روزه يك فرمان الهى است و هيچ ملتى آن را جز براى پروردگار متعال ، براى هيچ معبود باطلى انجام نداده است . بنابراين خداوند فرمود : « الصوم لى و انا اجزى به » . ابوحمزه مىگويد از امام صادق ( ع ) شنيدم كه فرمود : « هر كس از شما روزه بگيرد ، در عالم غيب ، در باغ‌هاى بهشت از نعمت‌ها و لذت‌ها بهره‌مند مىشود ، در آن‌ها سير مىكند و ملائكه تا هنگام افطار براى او دعا مىكنند . » « 1 » خداوند تبارك و تعالى در اهميّت روزه فرموده است : « كُلُّ عَمَلِ ابنِ آدَمَ هُوَ لَهُ إِلَّا الصّيِامَ ، فَهُوَ لِى وَ انَا أجزى بِهِ » « 2 » هر عمل فرزند آدم از آن اوست ، به‌جز روزه كه از آن من است و من پاداش آن هستم . حضرت رسول اكرم ( ص ) در اهميّت روزه مىفرمايند : « الصَّومُ جُنَّة مِنَ النَّارِ » « 3 » روزه سپرى در مقابل آتش است .

2 - 2 مراتب روزه

روزه از نظر فقهاى اسلام و علماى اخلاق داراى مراتب مختلفى است . مرتبهء نخست آن ، روزهء فقهى است و آن روزه‌اى است كه مطابق دستورهاى فقهى گرفته شود ؛ بدين معنا كه روزه‌دار قبل از اذان صبح نيت روزه كند و تا مغرب از مبطلات روزه پرهيز نمايد . از نظر فقهاى اسلام چنين روزه‌اى صحيح است و
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 10 ، ص 406 ( 2 ) همان ، ص 403 ( 3 ) الكافى ، ج 4 ، ص 62