از رسول خدا ( ص ) نقل شده است كه فرمودند : نماز ستون دين است . پس هر كس نماز را از روى عمد ترك كند ، پايههاى دين خود را ويران ساخته است و آن كس كه نماز را در وقت آن بهجا نياورد ، داخل « ويل » مىشود كه سرزمينى در جهنم است ؛ چنان كه خداى تعالى در قرآن كريم « 1 » فرمود : « ويل للمصلّين ، الّذين هم عن صلاتهم ساهون . » « 2 » و نيز قرآن شريف مىفرمايد :
فِى جَنّاتٍيَتَسائَلونَ ، عَنِ المُجرِميِنَ مَا سَلَكَكُم فِى سَقَرَ ، قَالُوا لَم نَكُ مِنَ المُصَلّيِنَ وَ لَم نَكُ نُطعِمُ المِسكِينَ وَ كُنَّا نَخوضُ مَعَ الخَائِضِينَ
« 3 » روز قيامت بهشتيان از گناهكاران سؤال مىكنند چه چيز شما را به جهنم كشانيد ؟ پاسخ مىدهند : ما از نماز گزاران نبوديم و به درويشان طعام نمىداديم و با آنان كه سخن باطل مىگفتند همآواز مىشديم .
قرآن كريم در ادامهء اين آيات مىفرمايد :
فَمَا تَنفَعُهُم شَفَاعَة الشّافِعيِنَ
« 4 » شفاعت شفاعتكنندگان سودشان نبخشد .
امام صادق ( ع ) هنگام وفات ، همهء خويشان و اطرافيان خود را فراخواندند ، به طورىكه همه تصوركردند امام ( ع ) وصيت جديدى دارند .
پس از آنكه خويشان و بستگان حضرت صادق ( ع ) به بالين ايشان حاضر شدند ، حضرت فرمودند :
هامش
( 1 ) ماعون / 4 و 5
( 2 ) بحارالانوار ، ج 82 ، ص 202
( 3 ) مدثر / 45 - 40
( 4 ) مدثر / 48