در آن سرزمين حضور دارد و حاجيان همگى در محضر اويند به مرتبه بالاى يقين برسد .
عرفه ؛ جايگاه صعود از « علم اليقين » به « عين اليقين » و از « عين اليقين » به « حقّ اليقين » است . و آن كس كه در عرفات نتواند به معرفت آنچه گفته آمد ، نائل شود ، در حقيقت عرفات نرفته است ؛ كسى كه از جاذبهى خدا و نبوّت و ولايت - كه سراسر آن سرزمين پاك را فرا گرفته است - بهرهاى نبرد ، در حقيقت عرفات او رفع تكليفى بيش نبوده و او از محدوده فقه به سوى قلمرو بيكران « فقهِ فقه » خارج نگشته است .
*
حركت به جانب مشعر
؛ مشعر نزد خداوند متعال ، از درجهى خاصى برخوردار است ، از اين جهت در قرآن با صفت حرام و احترام از آن ياد مىشود :
فَاذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ
« 1 » « و هنگامى كه از عرفات كوچ كرديد ، خدا را نزد
هامش
( 1 ) 1 . بقره / 198