يار ، پاك و پاكيزه و آماده مىگرداند ؛
« وَ صَفَّ رُوحَكَ وَ سِرَّكَ لِلِقاءِ اللَّهِ يَومَ تَلْقاهُ بِوُقُوفِكَ عَلَى الصَّفاء » « 1 »
و با نفى صفات و شخصيّات كاذب و مجازى و ساختگى خويش ، مردانه در مقابل صفات جلال و جمال پروردگارش ، مقام بندگى و فقر و فنا برقرار مىسازد ؛
« وَ كُنْ ذا مُرُوَّةٍ مِنَ اللَّهِ تَقِياً أَوصافِكَ عِنْدَ الْمَرْوَة »
« 2 » *
تقصير
؛ تقصير توجّه از عالم ملكوت ، به عالم ناسوت است . توجّه از لذّات روحى به سوى لذّات جسمى و توجّه از وحدت به كثرت است . تقصير ، تحليل بعد از تحريم است ؛ به اين معنا كه آنچه قبل از احرام براى مُحرم حلال نبود ، اينك به واسطه احرام ، طواف ، نماز ، سعى بين صفا و مروه و تقصير ، حلال شده است . تجلّى نور خدا ، نظر به عالم ملكوت ، لياقت نيل به مراتب يقين و ديده ى بصيرت ، كه
هامش
( 1 ) 1 . همان
( 2 ) 2 . همان