*
سعى بين صفا و مروه
؛ اين عمل خاطرهى شيرينى است از پيامبر بزرگ خداوند كه پروردگار عالم در قرآن او را به خُلَّت پذيرفته است ؛
وَ اتَّخَذَ اللَّهُ ابْراهيمَ خَليلًا
« 1 » « خدا ابراهيم را به دوستى خود انتخاب كرد . »
پيامبرى كه مقام عبوديت و تسليم او را پروردگار عالم امضا كرده است :
اذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أسْلِمْ قالَ اسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمينَ
« 2 » « بخاطر بياور هنگامى را كه پروردگار به او گفت : اسلام بياور ( و تسليم در برابر حق باش . او فرمان پروردگار را از جان و دل پذيرفت ) گفت : در برابر پروردگار جهانيان تسليم شدم . »
سعى بين اين دو كوه ، تجسّم اميدوارى زنى است كه با اميد به رحمت خداوند ، در بيابان بى آب و علف براى به دست آوردن آبى براى كودكش در تكاپوست ، و با تلاطم
هامش
( 1 ) 1 . نساء / 125
( 2 ) 2 . بقره / 131