قمار
مسأله 182 - يكى از گناهانى كه قرآن شريف آن را پليد و نظير شراب خوارى مىداند قمار است .
« انَّما الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ . . . رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوه » .
« 1 » « همانا شراب و قمار ، پليدى و از عمل شيطان است پس از آن بپرهيزيد » .
لذا علاوه بر حرمت موجب تباهى روح و ضعف اعصاب و افسردگى دل نيز مىشود ، و بدتر از همهء اينها موجب تباهى دين و دنياى انسان است ، و چنان كه در مسأله 1698 از احكام ، نيز گفته شد ، قمار بر پنج قسم است :
اوّل : بازى كردن با آلات مُعِدِّه يعنى آلاتى كه براى قمار كردن ساخته شده است ، همراه با قصد برد و باخت .
دوّم : بازى كردن با آلات معدّه ، بدون قصد برد و باخت .
سوّم : بازى كردن با آلات غير معدّه يعنى چيزى كه از آلات قمار نيست ، همراه با قصد برد و باخت .
چهارم : بازى كردن با آلات غير معدّه ، بدون قصد برد و باخت .
پنجم : مسابقاتى كه در اين زمان متداول است نظير تير اندازى ، قايق رانى ، طريقهء حمله به دشمن يا فرار از او ، گرچه با قصد برد و باخت باشد .
قسم اوّل و دوّم و سوّم حرام است و قسم چهارم گرچه حرام نيست ولى بسيارى از مفاسد آن اقسام سه گانه را دارد و يك مسلمان واقعى عمر خود را صرف اين گونه كارها نمىكند و قسم پنجم ، اشكالى ندارد .
مسأله 183 - شخص قمار كننده آنچه را به وسيلهء قمار به دست مىآيد ، مالك نمىشود اگرچه بازنده راضى به آن باشد ، و بايد به صاحبش رد كند ، مگر اينكه صاحب مال بعنوان بخشش و مانند آن به او بدهد .
هامش
( 1 ) - مائده / 90 .