احكام وقف
مسأله 2198 - اگر كسى كه رشيد است و مىتواند در مال خود تصرّف كند ( محجور و سفيه نيست ) با قصد و اختيار چيزى را در راه خدا وقف كند از ملك او خارج مىشود و براى آن كار متعيّن مىشود .
مسأله 2199 - لازم نيست صيغهء وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلًا بگويد اين ملك را مسجد نمودم وقف صحيح است بلكه صيغهء وقف هم لازم نيست پس اگر به قصد وقف ملكى را مسجد نمايد وقف صحيح است . و محتاج به قبول هم نيست ولى تحويل مورد وقف به كسى كه براى او وقف شده لازم است ، و اگر تحويل ندهد گرچه صيغه هم خوانده باشد وقف محقق نمىشود بنابراين تا در آن ملك نماز خوانده نشده آن ملك مسجد نمىشود و اگر چيزى را بر اولاد صغير خود وقف كند و به قصد اينكه آن چيز ملك آنان شود از طرف آنان نگهدارى نمايد وقف صحيح است .
مسأله 2200 - وقف لازم نيست هميشگى يا از موقع خواندن صيغه باشد بلكه مىتواند بگويد اين مال تا ده سال وقف باشد يا بعد از مردن من وقف باشد .
مسأله 2201 - اگر مالى را براى اشخاصى كه بعضى از آنها به دنيا آمدهاند وقف كند وقف صحيح است و آنها كه به دنيا نيامدهاند بعد از آمدن به دنيا با ديگران شريك مىشوند و همچنين اگر مالى را فقط براى كسانى كه به دنيا نيامدهاند وقف كند نيز صحيح است .
مسأله 2202 - اگر چيزى را بر خودش وقف كند مثل آنكه دكانى را وقف كند كه عايدى آن را بعد از مرگ او خرج مقبرهاش نمايند صحيح است و نيز اگر مثلًا مالى را بر فقرا وقف كند و خودش فقير شود مىتواند از منافع وقف استفاده نمايد .
مسأله 2203 - اگر براى چيزى كه وقف كرده متولّى معيّن كند بايد مطابق قرارداد او رفتار نمايند و اگر معيّن نكند اختيار با حاكم شرع است مگر آن كه بر افراد مخصوصى وقف كرده باشد كه در اين صورت در استفاده از وقف اجازهء حاكم شرع لازم نيست .
مسأله 2204 - اگر متولّى وقف ملك را اجاره داده باشد و بميرد ، اجاره باطل نمىشود ، ولى اگر كسانى