اگر مسافر من سالم برگشت فلان كار خير را انجام بدهم ، به آن نذر مىگويند و كليهء مسائلى كه در نذر گفته شد در عهد نيز مىآيد .
مسأله 2194 - قسم آن است كه به يكى از اسمهاى خداوند متعال قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند گرچه آن كار مباح باشد ( يعنى متعلق قسم راجح نباشد ) .
مسأله 2195 - كليهء مسائلى كه در نذر گفته شد در قسم نيز مىآيد مگر اينكه مورد نذر و عهد بايد راجح باشد ( فعل واجب يا مستحب و يا ترك حرام و مكروه ) ولى مورد قسم لازم نيست راجح باشد ولى بايد مرجوح هم نباشد ( مثل ترك واجب يا مستحب و يا فعل حرام يا مكروه ) .
مسأله 2196 - قَسَم خوردن بر سه قسم است :
اوّل : قَسَمى كه نظير نذر و عهد است و چيزى را بر خود واجب يا حرام مىكند كه اگر بر طبق قَسَم عمل نكرد بايد كفّاره بدهد .
دوّم : قَسَمى كه منكر پيش قاضى بايد بخورد . كه اين قَسَم مربوط به باب قضاوت است .
سوّم : براى اثبات يا نفى چيزى نزد مردم قسم بخورد مثلًا فروشنده بگويد اين جنس را به خدا قسم به اين مبلغ خريدهام كه اگر دروغ بگويد از گناهان بزرگ است ولى كفّاره ندارد و اگر راست باشد مكروه است ، ولى اگر براى كار خوبى باشد نظير اينكه خودش يا ديگرى از شرّ ظالمى نجات پيدا كند قسم بخورد مكروه نيست بلكه گاهى واجب مىشود گرچه قسم دروغ هم باشد .
مسأله 2197 - قسم خوردن به مقدسات دينى غير از اسمهاى خداوند در صورت اوّل و دوّم ( كه در مسأله قبل گفته شد ) اثر و فايدهاى ندارد و در قسم سوّم اگر راست باشد مكروه و اگر دروغ باشد از گناهان بزرگ است ولى كفّاره ندارد .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 348
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٣٤٨