احكام ازدواج
عقد ازدواج بر دو نوع است :
نوع اوّل : ازدواج دائم ، آن است كه مدّت زناشويى در آن معيّن نشود .
نوع دوّم : ازدواج موقّت ، آن است كه مدّت زناشويى در آن معيّن شود ، خواه اين مدّت كوتاه باشد يا طولانى .
مسأله 1921 - در زناشويى ، چه دائم و چه غير دائم ، بايد صيغه خوانده شود ، و تنها راضى بودن زن و مرد كافى نيست و صيغهء عقد را يا خود زن و مرد مىخوانند يا ديگرى را وكيل مىكنند كه از طرف آنان بخواند .
مسأله 1922 - وكيل لازم نيست مرد باشد ، زن هم مىتواند براى خواندن صيغهء عقد از طرف ديگرى وكيل شود .
مسأله 1923 - زن و مرد تا يقين نكنند كه وكيل آنها صيغه را خوانده است ، به يكديگر حلالنمىشوند و همين كه وكيلبگويد صيغه را خواندهامكافىاست .
مسأله 1924 - يك نفر مىتواند براى خواندن صيغهء عقد دائم يا غير دائم از طرف دو نفر وكيل شود ، و نيز مرد مىتواند از طرف زن يا زن از طرف مرد وكيل شود و او را براى خود به طور دائم يا غير دائم عقد كند .
دستور خواندن عقد دائم
مسأله 1925 - اگر صيغهء دائم را خود زن و مرد بخوانند و اوّل زن بگويد :
« زَوَّجْتُكَ نَفْسى عَلَى الصَّداقِ الْمَعْلُومِ » . ( يعنى خود را به همسرى تو درآوردم با مهريهء معيّن ) پس از آن مرد بگويد :
« قَبِلْتُ التَّزْويجَ » . ( يعنى قبول كردم اين ازدواج را ) عقد صحيح است ، و اگر ديگرى را وكيل كنند كه از طرف آنها صيغهء عقد را بخواند ، چنانچه وكيل زن بگويد :
« زَوَّجْتُ مَوكِّلَتى مُوَكِّلَكَ عَلَى الصَّداقِ الْمَعْلُومِ » .