اوّل : ديوانگى .
دّوم : مرض خوره .
سوّم : مرض بَرَص .
چهارم : كورى .
پنجم : شل بودن به طورى كه معلوم باشد .
ششم : افضا شدهيعنى راه بول و حيض يا راه حيض و غائط او يكى شده باشد .
هفتم : گوشت يا استخوان يا غدّهاى در فرج او باشد كه مانع نزديكى شود .
مسأله 1934 - اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه است يا آلت مردى ندارد يا عِنّين است و نمىتواند نزديكى نمايد يا تخمهاى او را كشيدهاند ، در صورتى كه اين عيبها قبل از عقدبوده ، مىتواند عقد را به هم بزند و بدون طلاق از او جدا شود .
مسأله 1935 - اگر يكى از عيبهايى كه گفته شد در مرد يا زن بعد از عقد پيدا شود مىتواند با طلاق يا مراجعه به حاكم شرع از هم جدا شوند و بدون طلاق نمىتوانند از هم جدا شوند .
مسأله 1936 - اگر مرد يا زن ، به واسطهء يكى از عيبهايى كه در مسائل پيش گفته شد ، عقد را به هم بزند بايد بدون طلاق از هم جدا شوند .
مسأله 1937 - اگر به واسطهء آنكه مرد عنّين است و نمىتواند وطى و نزديكى كند ، زن عقد را به هم بزند ، شوهر بايد نصف مهر را بدهد ، ولى اگر به واسطهء يكى از عيبهاى ديگرى كه گفته شد ، مرد يا زن عقد را به هم بزند ، چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد ، چيزى بر او نيست ، و اگر نزديكى كرده ، بايد تمام مهر را بدهد .
كسانى كه ازدواج با آنها حرام است
مسأله 1938 - ازدواج با كسانى كه با انسان محرم هستند حرام است .
مسأله 1939 - مادر و جدّهء پدرى و مادرى هرچه بالا روند ، و دختر و نوهء دخترى و پسرى هرچه پايين آيند ، خواهر ، دختر خواهر و دختر برادر ، هرچه پايين آيند و عمّه و خاله و عمّه و خالهء پدر و مادر هرچه بالا روند و زنِ پسر و زن پدر و مادر زن هرچه بالا رود و دختر زن پس از نزديكى با مادرش ، و نوهء پسرى و دخترى آن زن به مرد محرم مىباشند .
مسأله 1940 - پدر و جدّ هر چه بالا روند ، پسر ، نوهء دخترى و پسرى هرچه پايين آيند ، برادر و پسر