احكام ضمانت
مسأله 1879 - ضمانت بر سه قسم است و هر سه قسم هم صحيح است :
1 - شخصى ضامن ديگرى مىشود كه بدهى او را بدهد ، در اين قسم ضمانت بدهى بدهكار به ذمّهء ضامن منتقل مىشود و بدهكار برى الذّمّه مىشود .
2 - شخصى ضامن ديگرى مىشود كه اگر در دادن بدهى كوتاهى كرد يا نتوانست آن را بپردازد ، طلبكار طلب خود را از ضامن بگيرد .
3 - شخصى ضامن كسى شود كه اگر خرابى به بار آورد يا مرتكب خيانتى شود ، خسارت آن را بپردازد ، مثلًا بگويد اين كارگر را استخدام كن و اگر دزديد يا خسارت ديگرى رسانيد من ضامن هستم .
مسأله 1880 - در ضمانت لازم نيست لفظ عربى باشد ، بلكه با هر لفظى يا عملى باشد كفايت مىكند .
مسأله 1881 - ضامن و طلبكار بايد رشيد باشند و كسى هم آنها را مجبور نكرده باشد و بتوانند در اموال خود تصرّف كنند ، ولى اين شرطها در بدهكار نيست ، پس اگر كسى ضامن شود كه بدهى بچّه يا ديوانه يا سفيه يا محجور را بدهد و طلبكار قبول كند ، ضمانت صحيح است ، گرچه محجور باز در اموال خود نمىتواند تصرّف كند .
مسأله 1882 - در ضمانت بايد طلبكار و بدهكار و جنس بدهى معلوم باشد - ولو اجمالًا - مثلًا اگر كسى از ديگرى صد من گندم و ده هزار تومان پول طلبكار باشد و شخصى بگويد من ضامن يكى از دو طلب تو هستم ، صحيح است و طلبكار مىتواند يكى از دو طلب را از ضامن بگيرد .
مسأله 1883 - اگر طلبكار طلب خود را به ضامن ببخشد ، ضامن نمىتواند از بدهكار چيزى بگيرد .
مسأله 1884 - عقد ضمانت ، عقد لازم است و نمىتوانند آن را به هم بزنند مگر با رضايت يكديگر ، و يا شرط كرده باشند كه هر وقت بخواهند آن را به هم بزنند ، و يا ضامن نتواند طلب طلبكار را بدهد و طلبكار نمىدانسته و بعد ملتفت شده است .
مسأله 1885 - هرگاه انسان در موقع ضامن شدن بتواند طلب طلبكار را بدهد گرچه بعد فقير شود ،