احكام رهن
مسأله 1868 - رهن آن است كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد كه اگر طلب را او ندهد ، طلبش را از آن مال به دست آورد .
مسأله 1869 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند و همين قدر كه بدهكار مال خود را به قصد گرو به طلبكار بدهد و طلبكار هم به همين قصد بگيرد رهن صحيح است .
مسأله 1870 - گرو دهنده و كسى كه مال را گرو مىگيرد بايد رشيد باشند و كسى آنها را مجبور نكرده باشد و كسى كه به واسطهء ورشكستگى ، حاكم شرع او را از تصرّف در اموالش جلوگيرى كرده نمىتواند مال خود را گرو بگذارد .
مسأله 1871 - انسان مالى را مىتواند گرو بگذارد كه شرعاً بتواند در آن تصرّف كند ، پس اگر شراب و مانند آن را گرو بگذارند صحيح نيست و همچنين اگر مال شخص ديگر را گرو بگذارند صحيح نيست مگر اينكه با اجازهء او باشد .
مسأله 1872 - استفادهء چيزى كه گرو مىگذارند ، مال كسى است كه آن را گرو گذاشته است .
مسأله 1873 - طلبكار و بدهكار نمىتوانند در مالى كه گرو گذاشته شده بدون اجازهء يكديگر تصرّف كنند ، ولى اگر يكى از آنها بااجازهء ديگرى تصرّف كند صحيح است ، و همچنين اگر يكى از آنان تصرّف كند و بعد ديگرى اجازه دهد ، صحيح است .
مسأله 1874 - اگر طلبكار چيزى را كه گرو برداشته با اجازهء بدهكار بفروشد ، پول آن هم مثل خود مال گرو مىباشد ، و همچنين است در صورتى كه بىاجازهء او بفروشد و بعد بدهكار امضا كند ، يا آنكه خود بدهكار آن چيز را با اجازهء طلبكار بفروشد كه عوض آن گرو باشد ، و در صورتى كه بىاجازهء او باشد آن چيز به گرو بودن خود باقى مىماند .
مسأله 1875 - اگر موقعى كه بايد بدهى خود را بدهد ، طلبكار مطالبه كند و او ندهد ، طلبكار مىتواند مالى را كه گرو برداشته با اجازهء حاكم شرع بفروشد و طلب خود را بردارد .
مسأله 1876 - اگر بدهكار غير از خانهاى كه در آن نشسته و چيزهايى كه مانند اثاثيهء خانه محلّ احتياج اوست ، چيز ديگرى نداشته باشد ، طلبكار نمىتواند طلب خود را از او مطالبه كند ، ولى