معاملات ( كسب و كار )
مسأله 1604 - كار ( زراعت ، صنعت ، تجارت و مانند آن ) براى تأمين احتياجات جامعهء اسلامى واجب كفايى است ، و هر كسى در فراخور حالش بايد احتياجات جامعهء اسلامى را تأمين كند .
مسأله 1605 - كسب و كار براى تأمين مخارج خود و همسر و فرزند و پدر و مادر واجب عينى است و هر كسى بايد به واسطهء كار در فراخور حالش ، اين گونه احتياجات را تأمين نمايد .
مسأله 1606 - بر هر كسى واجب است احكام معاملات را به مقدارى كه مورد احتياج اوست ياد بگيرد ، و اگر پيش از ياد گرفتن احكام آن ، كسب و كار كند به هلاكت مىافتد چنان كه از امام صادق عليه السلام به اين مضمون روايت شده است .
مسأله 1607 - اگر انسان نداند معاملهاى كه كرده صحيح است يا باطل ، نمىتواند در مالى كه گرفته تصرّف نمايد ولى چنانچه در موقع معامله ، احكام آن را مىدانسته و بعد از معامله شك كند ، تصرّف او اشكال ندارد و معامله صحيح است .
مستحبّات معاملات
مسأله 1608 - در كسب و كار ده مورد مستحب است :
1 - براى تقرب به خدا باشد ، زيرا كار و كوشش در اسلام از بهترين عبادات است .
2 - داعى و محرّك او در كار رفاه جامعه خصوصاً عيالات خود و فقرا باشد .
3 - به اندازهء متعارف سود كند و گرانفروشى نكند .
4 - وقتى به اندازهء مخارج روزانهاش منفعت برد ، جنس را به همان قيمتى كه خريده است بفروشد .
5 - با اخلاق اسلامى و خوشرويى با مشترى برخورد كند و در قيمت جنس سختگيرى نكند .
6 - بيش از متعارف بازار ، در بازار نماند .
7 - در وقت نماز كسب و كار را تعطيل كند .