با او اين نحو عمل شده است ، مثل اينكه از او رو برگرداند يا با چهرهء عبوس با او ملاقات كند يا با او ترك مراوده كند .
مرتبهء چهارم : توسّل به زور و جبر است ، پس اگر اطمينان داشته باشد كه ترك منكر نمىكند يا واجب را به جا نمىآورد مگر با اعمال زور و جبر ، واجب است لكن بايد تجاوز از قدر لازم نكند .
مرتبهء پنجم : اگر توقف داشته باشد جلوگيرى از معصيت بر جرح و كتك زدن و سخت گرفتن بر شخص معصيت كار و در مضيقه قرار دادن او ، جايز است ، لكن لازم است مراعات شود كه زيادهروى نشود و لازم است در اين امر و نظير آن اجازه از مجتهد جامع الشرايط گرفته شود .
مسأله 1598 - اگر احتمال بدهد كه با موعظه و نصيحت ، معصيت كار ترك معصيت مىكند ، لازم است اكتفا به آن ، و نبايد از آن تجاوز كند .
مسأله 1599 - اگر مىداند كه نصيحت تأثير ندارد ، واجب است امر و نهى الزامى كند ، و اگر تأثير نمىكند مگر با تشديد در گفتار و تهديد بر مخالفت ، تشديد و تهديد لازم است .
مسأله 1600 - در امر به معروف و نهى از منكر ارتكاب معصيت مثل فحش و دروغ و اهانت جايز نيست مگر آنكه آن معروف يا منكر اهم از آن معصيت باشد نظير ترك نماز و تجاوز به عرض يا ناموس كسى .
مسأله 1601 - اگر جلوگيرى از معصيت توقف داشته باشد بر اين كه دست معصيت كار را بگيرد يا او را از محل معصيت بيرون كند يا در وسيلهاى كه با آن معصيت مىكند تصرّف كند ، جايز بلكه واجب است .
مسأله 1602 - جايز نيست اموال معصيتكار را تلف كند مگر آنكه لازمهء جلوگيرى از معصيت باشد نظير شكستن شيشهء شراب و از بين بردن نوار مبتذل و مانند اينها ، و در اين صورت ضامن نيست .
مسأله 1603 - اگر جلوگيرى از معصيت توقف داشته باشد بر حبس نمودن معصيتكار در محلى ، يا منع نمودن از آنكه به محلى وارد شود و مانند اينها جايز بلكه واجب است .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 245
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٤٥