امر به معروف و نهى از منكر
امر به معروف و نهى از منكر از اهم واجبات است و در قرآن شريف و روايات اهلبيت عليهم السلام سفارش براى آن زياد شده است و در نهجالبلاغه از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت شده است كه همهء واجبات در مقابل امر به معروف و نهى از منكر ، قطره در مقابل دريا است ، و در قرآن و روايات فراوانى آمده است افرادى كه راجع به اين واجب بزرگ بىتفاوت هستند در كيفر گناهكار در دنيا و آخرت شريك مىباشند ، بنابراين بر هر مسلمانى لازم و واجب است كه در اين امر مهم حياتى به هر نحو كه بتواند كوتاهى نكند .
مسأله 1587 - امر به معروف و نهى از منكر با شرايطى كه ذكر خواهد شد ، واجب ، و در مستحبّات و مكروهات مستحب است .
مسأله 1588 - امر به معروف و نهى از منكر واجب كفايى مىباشد و در صورتى كه بعضى از مكلّفين به آن قيام كنند از ديگران ساقط مىشود و اگر اقامهء معروف و جلوگيرى از منكر موقوف بر اجتماع جمعى از مكلّفين باشد واجب است اجتماع كنند .
مسأله 1589 - اگر بعضى امر و نهى كنند و مؤثّر نشود و بعض ديگر احتمال بدهند كه امر يا نهى آنها مؤثّر است واجب است امر و نهى كنند .
مسأله 1590 - در امر به معروف و نهى از منكر بيان مسألهء شرعيه كفايت مىكند و لازم نيست به صورت امر و نهى باشد .
مسأله 1591 - در امر به معروف و نهى از منكر قصد قربت معتبر نيست ، بلكه مقصود اقامهء واجب و جلوگيرى از حرام است .
شرايط امر به معروف و نهى از منكر
مسأله 1592 - در واجب بودن امر به معروف و نهى از منكر چند چيز شرط است :
اوّل : كسى كه مىخواهد امر و نهى كند معروف را از منكر تشخيص بدهد و بر كسى كه معروف و منكر را نمىداند واجب نيست . ولى هر مسلمانى بايد معروف و منكر در اسلام