به احرام حجّ شوند ، و اگر محرم شدند مبدل به عمرهء مفرده مىشود ولى خيلى خوب است كه حجّ را طبق رفتار عامّه به جا آورد و در سالهاى بعد اعاده نمايد .
مسأله 1549 - حدودى كه عامّه براى عرفات و مشعر و منى و مسلخ و مانند اينها تعيين كردهاند كفايت مىكند و لازم نيست شيعيان در اين امور تحقيق كنند و نبايد به شك يا گمان خود اعتنا نمايند بلكه اگر بر فرض نادر يقين به خلاف كنند نيز همان حدود كفايت مىكند .
نيابت
مسأله 1550 - نيابت در حجّ نظير نيابت در بقيهء عبادات جايز است و لازم نيست نايب بالغ و عاقل و رشيد باشد و اگر كسى كه آنها را نايب كرده است ( منوب عنه ) اطمينان داشته باشد كه عمل را به جا مىآورند و بعداً هم اطمينان پيدا كند كه عمل را به طور صحيح به جا آوردهاند نيابت آنها صحيح است و همچنين لازم نيست ذمّهء نايب در سال نيابت مشغول به حجّ واجب نباشد و اگر نايب حجّ واجب خودش به ذمّهاش باشد مىتواند نايب شود و حجّ او صحيح است گرچه گناه كرده است .
مسأله 1551 - نايب بايد شيعه و مورد اطمينان باشد و كسى كه شيعه نيست نمىتوان در عبادات او را نايب كرد و همچنين كسى كه نمىدانيم عمل را به جا مىآورد يا نه ، نمىتوان او را نايب قرار داد ، ولى اگر اطمينان داشته باشيم كه عمل را به جا مىآورد ، در صورتى كه آشنايى با مسائل حجّ داشته باشد نيابت او صحيح است .
مسأله 1552 - نايب شدن مرد از زن ، يا زن از مرد ، نظير بقيهء عبادات اشكال ندارد ، ولى نايب در اعمال بايد به وظيفهء خود عمل كند .
مسأله 1553 - نيابت از جانب شخص زنده در حجّ مستحبّى اشكال ندارد گرچه خود او حجّ را به جا مىآورد ، و همچنين در حجّ واجب در صورتى كه خودش معذور از مباشرت عمل باشد .
مسأله 1554 - كسى كه در ترك محرّمات حجّ يا در به جا آوردن اعمال حجّ به طور متعارف معذور است نظير اينكه بايد زير سايه برود يا در طواف و رمى نايب بگيرد يا به ناچار بايد بعد از نيمهشب از مشعر به منى رود مىتواند نايب شود و حجّى كه مطابق وظيفهء خود به جا مىآورد كافى از حجّ منوب عنه ( كسى كه او را نايب كرده است ) مىباشد .