مسأله 1404 - زنى كه سرپرستى بچّههاى سيّد را دارد مىتواند به عنوان آن بچهها خمس بگيرد و مصرف كردن خود هم مانعى ندارد .
مسأله 1405 - كسى كه واجب النفقهء ديگرى است ( زن ، اولاد ، پدر ، مادر ) نمىتواند از او خمس بگيرد مگر اينكه خمس را براى مخارجى كه پرداخت آن بر عهدهء نفقه دهنده نيست ، بگيرد .
مسأله 1406 - سيّد فقير نمىتواند بيشتر از مخارج يك سالش خمس بگيرد ولى براى چيزى كه احتياج به آن دارد نظير خانه مىتواند خمس بگيرد .
مسأله 1407 - طلبهاى كه متدين است و اشتغال به تحصيل دارد مىتواند شهريه بگيرد گرچه فقير نباشد و مالك هم مىشود .
مسأله 1408 - اگر در شهر ، حاكم شرع يا وكيل او نباشد بايد خمس را به شهر ديگرى ببرد و اگر خمس از بين برود چيزى بر او واجب نيست ، مگر آنكه در نگهدارى آن كوتاهى كرده باشد .
مسأله 1409 - اگر خمس را از خود مال ندهد و قيمت او را بدهد بايد به زيادتر از قيمت واقعى حساب نكند ، چنان كه اهل خمس نمىتواند خمس را بگيرد و به مالك ببخشد مگر اينكه مصلحت مهمى باشد نظير كسى كه فقير شده و خمس بدهكار است و چارهاى ندارد ، مىتوان خمس را به او بخشيد .
مسأله 1410 - كسى كه از مستحق طلبكار است و مىخواهد طلب خود را بابت خمس حساب كند بهتر آن است كه خمس را به او بدهد و بعد مستحق بابت بدهى خود به او برگرداند ، ولى اگر با اذن حاكم شرع باشد اين كار نياز نيست .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 219
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢١٩