زراره مىگويد : از امام باقر عليه السلام سؤالى كردم و پاسخ فرمود ، سپس ديگرى آمد و همان سئوال را نمود ، حضرت پاسخى بر خلاف پيشين داد ، شخص سوّمى آمد حضرت بر خلاف هر دو جواب پيش ، پاسخ داد ، وقتى آنها بيرون رفتند گفتم : فرزند پيامبر ! اين دو نفر از اهل عراق و از شيعيان شما ( يعنى جاى تقيّه هم نبود ) سئوالى كردند و هر يك را بر خلاف ديگرى پاسخ فرمودى » حضرت فرمود : زراره ! اين براى ما بهتر است و براى بقاى شما مفيدتر است ، اگر شما همگى بر يك امر متحد باشيد ، عامّه شما را جبههء متّحدى در طرفدارى ما مىدانند و آنگاه به بقاى ما و شما ضربه مىخورد » .
زراره گفت : « بعدها در زمان امام صادق عليه السلام به حضور آن حضرت مشرّف شده گفتم شيعيان شما طورى آمادهاند كه اگر فرمان دهى در برابر تيرو نيزه قرار بگيرند و يا به آتش روند همگى اطاعت مىكنند ، آنگاه اين طور اختلاف دارند و از همين جا كه بيرون مىروند اختلاف دارند ( و اين اختلاف از منزل شماست ) . حضرت همان جواب پدر بزرگوارش را بيان فرمود . » « 1 » سالم نيز مىگويد : « حضور امام صادق عليه السلام بودم ، شخصى گفت : مسجد مىروم بعضى اصحاب ما نماز عصر مىخوانند و برخى ديگر نماز ظهر مىخوانند ، كاش همه متّحد بودند ، حضرت فرمود : من آنها را اين طور سفارش كردهام ! اگر همه در يك وقت نماز بخوانند شناخته مىشوند و كشته مىشوند . » « 2 »
هامش
( 1 ) - كافى باب اختلاف الحديث .
( 2 ) - تهذيب باب مواقيت .