كه پيروان مكتبهاى ديگر براى پيشبرد هدفشان انواع خيانتها را تجويز مىكنند و معتقدند كه هدف وسيله را توجيه مىكند .
پذيرفتن جوايز و اموال ديگر نيز از سلاطين و عماّل آنها تجويز مىشد تا بدين وسيله شيعه تقويت شود .
امام باقر عليه السلام مىفرمود : « گرفتن جايزههاى سلاطين اشكالى ندارد . » « 1 » امام حسن و امام حسين عليه السلام جوايز معاويه را مىپذيرفتند و در عين حال با او مخالفت مىكردند . « 2 » يعنى در صورتى كه جايزه گيرنده بخاطر پول مزبور ، خود را نفروشد .
ابوولاد مىگويد : به امام صادق عليه السلام گفتم شخصى متولّى قسمتى از امور حاكم است و كسبى جز از آن راه ندارد ، با او ارتباط دارم و بر او وارد مىشوم از من پذيرايى مىكند و گاهى پول و لباس برايم دستور مىدهد ، و از اين جريان بسيار ناراحت هستم ، حضرت فرمود : « بخور و از او بگير ، بر تو گوارا است و بر او وزرو و بال » ! « 3 » شيعه يك اقليت مظلومى بود كه در كمال فشار و سختى ، وظايف انقلابى و روشنگرى خويشتن را انجام مىداد و پيدا است كه اين محتاج به يك برنامهء دقيق مىباشد .
ائمّه عليهم السلام جنبشهاى ضد خلفا را تأييد مىكردند « 4 » و به اين وسيله قدرت عظيم آنها را كنترل مىنمودند تا به فكر تعدّى بيشترى نباشند ، ولى چون مىدانستند پيروزى كامل به دست نمىآيد تظاهر به تأييد نمىكردند
هامش
( 1 ) - 16 / 51 ما يكتسب به ، وسايل ، ج 12 .
( 2 ) - 3 / 51 به سند معتبر .
( 3 ) - 1 / 51 به سند معتبر .
( 4 ) - بحار ج 11 چاپ قديم ص 281 .