شهادت وسيله است
اسلام براى جلوگيرى از هر دو طرف افراط و تفريط : مسئلهء : مست و مفتون زندگى دنيا بودن ، و يا جان باختن بى مورد و شهادت را هدف دانستن نه وسيلهاى براى اصلاح و خدمت ، دستور مىدهد كه :
« و انفقوا فى سبيل اللّه و لا تلقوا بايدكم الى التهلكة و احسنوا انّ اللّه يحبّ المحسنين » « 1 » : در راه خدا انفاق كنيد و به دست خود به هلاكت نيفكنيد و نيكى نماييد كه خدا نيكوكاران را دوست دارد » .
و بدين وسيله روش آنها را محكوم مىكند كه حاضر به خرج كردن در راههاى خدايى نبودند و كمبود هزينهء دفاع و جهاد اجتماع را جبران نمىكردند ، « انفاق كنيد » و با اين امساك كردنتان خود و اجتماعتان را به هلاكت و سقوط نكشانيد .
و نيز آنها را كه بدون دقّت و بى جا خود را به كشتن مىدادند و به قول خودشان مىخواستند فيض ديدار خدا و لقاء اللّه را بيابند نيز بيدار مىكند .
« با دست خود و يا خودتان را به هلاكت نيفكنيد » . لقاء خداوند يك ديدار معنوى و يك تكامل روحى است ، كه منجر به پيوند با ذات احديت و انقطاع به او مىگردد و حتما بايد از مسير رضايت خداوند و طبق برنامهء خلقت انجام گيرد ، جان خود را بى جا هدر دادن براى رهايى از مشكلات عالم ، همچون خودكشى و انتحار براى خلاصى از مشكلات است يعنى فرار از مسئوليّت .
اسلام با اين دستور خود ، نيروهاى انسانى را ذخيره مىكند تا در موارد لازم يك جا به كار گيرد .
هامش
( 1 ) - بقره 191 .