و اين هم دو جمله كوتاه از على عليه السلام و زهرا عليها السلام دو مجاهد بزرگ بشريت :
« امامت و پيشوائى نظام ملت است » « 1 »
« امامت اجتماع پراكندگى هاست » « 2 »
مناسب است كه در آخر اين مبحث به يك سؤال و جواب پرداخته شود :
سؤال : چرا خداوند در قرآن كريم رسما و صريحا نام مبارك على عليه السلام و ائمه پس از او را نياورد تا هم اصل امامت عام و هم امامت خاصه و خصوص اين معصومين روشن شود ؟ مگر ولايت مهمترين قانون الهى نيست ؟ ! مگر خدا در آيه بلاغ « 3 » نفرمود : « اگر آنچه را نازل كرديم ابلاغ نكنى اساساً رسالت خود را انجام ندادهاى » .
پاسخ : اگر مشكل ديگرى نبود نام بردن از اين بزرگان بسيار خوب و بجا بود ! ليكن مشكل بزرگترى بوجود ميامد و آن اينكه منافقان كه دشمن اهلبيت بودند بعدا كه به قدرت رسيدند قرآن را تحريف مىكردند و آنگاه قرآن از سنديت مىافتاد . آنگاه نه تنها به هدف تصريح به امام خاصه نمىرسيديم بلكه به اساس اسلام نيز ضربه مىخورد .
سؤال : مگر خود در قرآن نفرموده است كه : « انّا نحن نزّلنا الذّكر و انّا له لحافظون » ما قرآن را نازل كرده و خود حافظ آن هستيم ! !
جواب : حفاظت قرآن به وسيله همين برنامهريزيها است . نه اينكه همواره معجزهاى بشود و فى المثل كسى كه بخواهد تحريف كند كور و شل شود !
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ، حكمت 244
( 2 ) - از خطبه حضرت زهرا ( ع ) كه در همهء كتب مربوطه از جمله : كشف السنه ، ج 2 ، ص 110 ، ط نجف ذكر شده است
( 3 ) - سورهء مائده ، آيهء 67