تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمه اى بر امامت (فارسى) — صفحة 108

مساهمون:

ص١٠٨
بردن طاغوت‌ها و وارث مناصب آنها شدن . طالوت به عنوان يك حاكم و با يك فرمانده جنگ از طرف خداوند به وسيله پيامبر زمان تعيين شد تا با جالوت بجنگد . و هنگامى كه « داود » كه آن روز يكى از ارتشيان طالوت بود جالوت را به قتل رسانيد از طرف خداوند حكومت و علم داده شد كه بهترين حكومت‌ها يعنى حكومت علم و قدرت را دارا باشد . اين جريان در آيات 251 - 236 سورهء بقره بيان شده و در خاتمه اين جريان را از آيه‌ها و تجليات خداوندى به حساب آورده است : « آن گروه از بنى اسرائيل ، پس از موسى را نديدى كه به پيامبر خود گفتند حكمرانى براى ما برانگيز تا در راه خدا بجنگيم پيامبر گفت : مىخواهيد بر شما پيكار واجب شود و آن گاه پيكار نكنيد ؟ گفتند چرا در راه خدا نجنگيم در حالى كه از شهرها و فرزندانمان بيرون رانده شده‌ايم ؟ ولى چون پيكار برايشان واجب شد جز اندكى همه ترك نمودند . و خداوند ستمكران را مىشناسد . پيامبرشان بديشان گفت : خداوند طالوت را برايتان حاكمى قرار داد گفتند : او چگونه سلطنت بر ما دارد ؟ ما خود به سلطنت سزاوارتر از اوئيم ، او ثروتى ندارد . پيامبر گفت : خداوند او را بر شما برگزيده و به او وسعت علمى و قدرت بدنى داده است و خداوند قدرتش را به هر كه بخواهد مىدهد و خداوند محيط و داناست . . . « و چون برابر جالوت و ارتش او ظاهر شدند گفتند خداوندا ، بر ما صبر و بردبارى به بار ! و ما را ثابت قدم فرما ! و بر ملت كفر پيروزمان فرما ! به اذن حق تعالى دشمن را شكست دادند و داود جالوت را كشت ، و خداوند به او سلطنت و حكمت و از هر آنچه خدا مىخواست به او تعليم داد . و اگر نبود كه خداوند مردم را به دست يكديگر دفع مىكند زمين فاسد مىگشت . ليكن خداوند بر جهانيان تفضل مىفرمايد . اين‌ها آيات خداوند است كه به حقيقت بر تو مىخوانيم و تو حتما از پيامبران هستى » .