يعنى اى اهل ايمان صبور باشيد و يكديگر را به بردبارى سفارش كنيد و مراقب كار دشمن بوده و از خدا بترسيد ، باشد كه پيروز و رستگار شويد . ) غرض اينكه از ارتباط آيات باهم و از خاصيت كتاب بودن قرآن نتيجه مىگيريم كه صلاح گروه صالحان كه مصداق « انعمت عليهم » هستند ، در اثر صبر آنهاست .
در تاريخ اسلام صبر على ( ع ) شگفتآور است . بعضى از صحابه ديگر پيامبر ( ص ) نيز مراقب بودند . در برخى تفاسير آمده كه بعضى از اصحاب پيغمبر ( ص ) به جاى خداحافظى سورهء والعصر را مىخواندند چون در آخر سوره ، قضيهء مهمى است و آن مهم ، مسألهء صبر است و تواصوا بالصبر . مسألهء صبر به اندازهاى مهم است كه حضرت يونس ( ع ) به خاطر عدم صبر ( صبر بر تبليغ ) مورد مذمت واقع شده است . در قرآن ، خداوند چندين بار پيامبر ( ص ) را دستور به صبر مىدهد ، ولى در يك مورد به او هشدار مىدهد : واصبر لحكم ربك و لاتكن كصاحب الحوت . يعنى مراقب باش مثل يونس ( ع ) مورد مذمت واقع نشوى . انسان هر قدر صبر كند از نظر تقويت روحى براى خودش خوب است و از طرف ديگر ، اجر صبر را هم مىبرد . صبر حضرت على ( ع ) راستى اعجابآور است كسى آنهمه خدمت كند اصل پيروزى اسلام در
مذهب تشيع، آينده تاريخ بشريت (فارسى) — صفحة 171
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١٧١