فكر راحتى خود هستند و توجهى به مستمندان ندارند ، از طرفى اگر تصريح به نام على ( ع ) مينمود بعداً خطر تحريف وجود داشت ، چنان كه در روايات ما دربارهء پخش شدن آيا مربوط به ولايت همين نكته را تذكر دادهاند ، ليكن با مختصر دقتى معلوم مىشود كه مورد آيه يك شخص است : سخن از سرپرستى است و بديهى است كه حاكم يكنفر است در رتبهء اول خداوند و در رتبه دوم پيامبر و در رتبه سوم على ( ع ) است ، ( و شايد همانطور كه ذكر كردم ترتيب در رتبه است ، نه در زمان ، همچون ولايت پدر و جدّ در مورد فرزند صغير ، كه پدر و جد هر دو ولايت دارند ، چنان كه علِى ( ع ) در سفر يمن خود تصرف در غنائم نمود و عدهاى اعتراض داشتند و پيامبر ( ص ) از اعتراض آنها به على ( ع ) به شدّت ناراحت شده آنها را توبيخ نمود . در روايات ما هم نمىگويند كه دو امام در يك زمان نمىشود بلكه مىگويند : در آن صورت يكى از آن دو امام ساكت و صامت است يعنى تا دسترسى به شخص اول است دومى اعمال ولايت نمىكند ) . بديهى است كه حاكم و سرپرست يك شخص است ، نه گروه و جمع و هر كسى كه چنان كند . اساساً بايد دقت كنند كه اين عبارت ، باصطلاح يك قضيهء حقيقيه است يا خارجيه ، يعنى اشارهء به يك مطلب واقع شد دارد يا اينكه حكم به حاكميت هر كسى مىكند كه بر وقت ( حالا يا
مذهب تشيع، آينده تاريخ بشريت (فارسى) — صفحة 158
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١٥٨