فرهنگ اصطلاحات فقهى و لغات عربى مربوطه
« الف »
- اصول دين : توحيد ، نبوت ، معاد و اصول مذهب : عدل و امامت .
- احتياط واجب : احتياطاً بايد عمل شود و فرقش با فتوا در اينجهت است كه در موارد احتياط واجب احياناً مقلّد مىتواند به مجتهد ديگر رجوع كند .
- استبراء : 4 نوع استبراء هست :
يكى بعد از خروج بول ، دوّم پس از منى ، سوّم در مورد زن زانيهاى كه بخواهد با كسى ازدواج كند و ديگرى در مورد حيوان نجاستخوار . معنا و شرايط هر چهار در مسائل قبلى ذكر شده است .
- احراز : ثابت كردن .
- استمناء : كارى كه موجب خارج شدن منى باشد .
- اقوى : نظر قوىتر .
- استحاله : دگرگون شدن . معنا و شرايط آن در مسئله « مطهِّرات » ملاحظه گردد .
- اشْباه : نظائر و امثال چيزى .
- اعراض : منصرف شدن از كارى و نيز ترك وطن و روى گرداندن از كسى .
- اموال مُحْتَرَمه : اموالى كه حفظش شرعاً لازم است .
- انتفاع : بهره بردن .
- ازاء : در عوض چيزى بودن .
- افلاس : ورشكستگى .
- اجرةالمثل : مقدار ارزش و اجرتى كه معمولًا مردم براى چيزهاى نظير هم منظور ميكنند . در برابر اجرةالمُسمّى : اجرتى كه در متن قرار داد ذكر مىشود .