تخطي إلى المحتوى الرئيسي

درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 204

مساهمون:

ص٢٠٤
خدا را بگيرى . مواظب باش حيوان پير و ناتوان و بيمار و شكسته و عيبناك را قبول مكن و در اين مطلب به صاحب مال اعتماد مكن مگر كسى كه به ديانت او مطمئن باشى كه به مال مسلمانان توجّه دارد و خيانت نمىكند . . . « 1 »

احياء اراضى

در قانون ترتيبى داده شده كه مردم تشويق به آباد كردن اراضى موات بشوند و واليان امور موظّفند در تعمير و اصلاح اراضى كوشا باشند و در عين حال نبايد زمين به خودى خود وسيلهء جمع ثروت شود و بدون كار و احياء آن و به صرف ثبت دادن ، موجب كنز اموال شود . زمين خوارانى كه تنها به همين عنوان كه زمين دارند فخر مىفروشند و جمع ثروت مىكنند ، در حكومت اسلام شديدا مؤاخذه مىشوند زمين « باير » ملك هيچ كس نمىشود و در اختيار مردم قرار مىگيرد تا آباد كنند و به فرمانده سفارش مىكند كه در آبادانى زمينها بكوشد و خراجهاى اسلامى را در اين راه به مصرف برساند . در جريان خراج ( ماليات بر اراضى ) به صلاح خراج دهندگان
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه محمّد عبده ج 3 ص 23 .