اگر عيالاتى داشتند غذاى آنها را نيز با خود از منزل حضرت مىبردند .
حضرت هيچ غذائى نمىخورد ، تا قبلًا از آن غذا براى برخى فقرا بفرستد .
حضرت تنها با مادرش هم غذا نمىشد به او گفتند ، يا بن رسول اللّه شما از همه نيكوكارگر و به خويشان پيوستهتر هستيد . چطور با مادر خويش هم غذا نمىشويد ؟ ! فرمود : مىترسم دستم لقمهاى را بردارد كه چشم مادرم به آن بوده است . « 1 »
سخنى دربارهء حديث
مطالعهء اين حديث مطالبى را به ياد مىآورد :
1 - اوضاع عمومى مسلمين در زمان حكومت بنى مروان - كه معاصر حضرت بودند - رضايتبخش نبود فقرا بسيار بودند با اينكه در كتابهاى تاريخ فتوحاتى براى آن دوره ، ذكر شده است و حتماً هم كشورها مىگشودند ، ليكن در درون خانهء خويش گرسنگان و محتاجان را ناديده مىگرفتند و اين همان روشى است كه رژيمهاى سرمايه دارى دوران تاريخ به آن مبتلا بوده و مىباشد .
هنگام سفر آپولو 11 عدّهاى از گرسنگان آمريكا در محيط « كيپ
هامش
( 1 ) - 13 / 8 ابواب صدقه وسائل ج 6 به نقل از امام باقر عليه السلام .