بهتر از 70 حجّ مىباشد . « 1 »
امام سجاّد عليه السلام حتى در شبهاى تاريك از منزل بيرون آمده در ميان ظرفى كيسههاى پول نهاده به دوش مىكشد و احياناً غذا يا هيزم برداشته به در خانهء فقرا يك به يك مىبرد ، در منزل را مىكوبيد و هر كه بيرون مىآمد ، به دست او مىداد و مىرفت و گاهى نقاب به صورت مىانداخت كه فقرا او را نشناسند همين كه آن حضرت از دنيا رفت و فقرا آن فقير نواز را نيافتند فهميدند كه او امام سجاد عليه السلام بوده است .
و چون او را پس از مرگ براى غسل به زمين نهاده بودند ، به پشت او اثرى زبر و درشت همچون پينه يافتند و اين اثر همان بارى بود كه به خانهء فقرا و بيچارگان مىبرد . روزى از خانه بيرون آمد و لباس « خز » پوشيده بود ، سائلى جلو آمد گوشهء لباس « خز » او را گرفته حاجت مىطلبيد ، حضرت همان لباس را به او بخشيد و رفت .
در زمستان لباس خز مىخريد و چون تابستان فرا مىرسيد آن را مىفروخت و پولش را به فقرا مىداد . صد خانواده از فقراء مدينه را كفالت مىنمود . لذّت او اين بود كه يتيمان و گرفتاران و افليجها و بيچارگان بر سر غذايش حاضر باشند با دست خود به آنها غذا مىداد
هامش
( 1 ) - 3 / 1 ابواب صدقه وسائل جلد 6 .