/ 423
زمينهء كلّى سوره
از مردم كسانى هستند كه از برترى پيامبران و اولياء بر ديگران به عزم و پرهيزگارى و علم و اجتهاد مبهوت و حيران مىشوند ، و از آن رو مىپندارند كه ايشان پسران خدايند ، و بدين سان به اتّكاء شفاعت ايشان گناهان در نظرشان سبك و ناچيز مىآيند .
سورهء الزّمر به مخالفت با اين باور فاسد مىپردازد تا صورت توحيد ناب و پاك را براى ما كامل سازد ، پس از آن كه سورهء الصّافات عقيدهء فاسدى را كه مىپنداشت فرشتگان پسران خدايند ، و سورهء ( ص ) خدايان دروغين سلطه و ثروت را درهم كوفتند .
از آن جا كه محور ديگر عقايد فاسد كوشش براى گريز از مسئوليّتهاست ، اين سوره آن موضوع را نيز با حجتهايى استوار بررسى و درمان مىكند و چون صاعقههايى سخت ژرفناى ضمير را مىلرزاند .
سورة الزمر / 424
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 1 تا 6 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 1 ) إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ ( 2 ) أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلاَّ لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ