گرنه بعد از نماز واجب ديگر ، و اگر وقت نماز واجب ، نيست بعد از خواندن شش ركعت نافله و يا اقلا دو ركعت نافله كه در آنها سورههاى
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
و
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
را بخواند ، و روايت شده كه
قُلْ هُوَ اللَّهُ
را در ركعت اول و
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
را در ركعت دوم بخواند . و پس از نماز ، حمد و ثناى الهى بجا آورد و بر پيامبر و آل او صلوات بفرستد . و سپس بگويد :
« اللّهمّ انّى أسألك ان تجعلنى ممّن استجاب لك ، و امن بوعدك و اتبع امرك فانّى عبدك و فى قبضتك ، لا اوقى الّا ما وقيت ، و لا اخذ إلّا ما اعطيت ، و قد ذكرت الحجّ فاسألك ان تعزم لى عليه على كتابك و سنّة نبيّك صلواتك عليه و آله و تقوّينى على ما ضعفت و تسلّم لى مناسكى فى يسر منك و عافية ، و اجعلنى من و فدك الّذى رضيت و ارتضيت و سمّيت و كتبت . اللّهمّ انّى خرجت من شقّة بعيدة ، و انفقت مالى ابتغاء مرضاتك . اللّهمّ فتمّم لى حجّتى و عمرتى ، اللّهمّ إنّى اريد التمّتع بالعمرة الى الحجّ على كتابك و سنّة نبيّك صلواتك عليه و آله ، فان عرض لى عارض يحبسنى فخلّنى حيث حبستنى بقدرك الّذى قدّرت علىّ اللّهمّ ان لم تكن حجة فعمرة ، احرم لك شعرى و بشرى و لحمى و دمى و عظامى و مخّى و عصبى من النّساء و الثياب و الطّيب ، ابتغى بذلك وجهك و الدّار الآخرة »
اين دعا را كافى است يكبار بخواند و سپس احرام ببندد .
ششم : اينكه هنگام پوشيدن دو جامه احرام بنابر فرمايش شيخ صدوق عليه الرّحمه ، بگويد :
« الحمد للّه الّذى رزقنى ما اوارى به عورتى و اؤدّى فيه فرضى و اعبد فيه ربّى و انتهى فيه إلى ما أمرنى ، الحمد للّه الّذى قصدته فبلّغنى و أردته فاعاننى و قبلنى و لم يقطع بي و وجهه أردت فسلّمنى فهو حصنى و كهفى و حرزى و ظهرى و ملاذى و رجائى و منجاى و ذخرى و عدّتى فى شدّتى و رخائى » .