هم بجاى او و به نيابت او بگويد .
مسألهء 186 - شخص لال كه تلبيه را مىداند ولى نمىتواند بگويد ، بايد زبان خود را به تلبيه حركت دهد و با انگشت خود نيز به آن اشاره نمايد ، و بهتر است كه ديگرى نيز بجاى او تلبيه را بگويد . و اگر آن را نمىداند و نمىتواند ياد بگيرد و تلقين هم ممكن نيست تا به آن اشاره نمايد ، ديگرى بجاى او بگويد .
مسألهء 187 - بچه مميّز ، خودش تلبيه را بگويد ، و بجاى غير مميّز ، وليّ او يا ديگرى باذن وليّ ، تلبيه را بگويد . و نسبت به كسى كه در ميقات بيهوش است نيز گفته شده كه ديگرى بجاى او تلبيه را بگويد ، ولى مسأله محل اشكال است . پس بنابر احتياط ، حكم او حكم كسى است كه بسبب عذرى بدون احرام از ميقات عبور كرده است كه قبلا گفته شد .
مسألهء 188 - در خصوص حجّ قران جائز است بجاى تلبيه ، اجرام را بوسيله اشعار يا تقليد حيوان قربانى ، منعقد نمايند ، ولى بنابر احتياط ، واجب لبّيك نيز گفته شود . و معنى حجّ قران و اشعار و تقليد سابقا گذشت .
مسألهء 189 - تلبيه در احرام عمره و حجّ ، مانند تكبيرة الاحرام نماز است كه نماز با آن شروع مىشود . پس احرام بدون تلبيه ( و در خصوص حجّ قران ، احرام ، بدون تلبيه يا اشعار يا تقليد ) محقّق نمىشود . پس كسى كه نيّت احرام كرده و لباسهاى احرام را نيز پوشيده ولى تلبيه را نگفته است اگر يكى از محرّمات احرام را مرتكب شود نه گناه كرده و نه كفاره ، بدهكار است چون وارد احرام نشده است . و همچنين است اگر تلبيه او به رياء و مانند آن باطل شده باشد .
مسألهء 190 - اگر تلبيه را فراموش كرد يا در اثر ندانستن مسأله آن را نگفت و از ميقات عبور كرد بايد به ميقات برگردد و با تلبيه ،
احكام و مناسك حج و عمره (فارسى) — صفحة 80
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٨٠