و ذىقعده و ذىحجّه واقع مىشود ، ولى عمره مفرده در همه ماهها صحيح است ، و بهترين وقت آن ، ماه رجب است . سوّم :
بيرون آمدن از احرام در عمره تمتّع تنها با تقصير كردن محقّق مىشود ، و تراشيدن سر جائز نيست . ولى در عمره مفرده مخيّر است بين تقصير و تراشيدن سر . چهارم : اينكه عمره و حج تمتّع بايد متّصل به يكديگر و در يك سال واقع شوند . ولى عمره مفرده ممكن است از حجّ افراد يا حج قران جدا شود و در سال بعد انجام شود يا اگر استطاعت آن را ندارد اصلا انجام نشود .
پنجم : اينكه در عمره مفرده اگر پيش از سعى علما و عمدا با زن ، نزديكى كند عمره او باطل مىشود و علاوه بركفاره ، بايد تا ماه بعد در مكّه بماند و بميقات برود و عمره را اعاده نمايد ولى بطلان عمره تمتّع با نزديكى با زن ، محل خلاف و اشكال است چنانچه تفصيل آن در مبحث محرّمات احرام مىآيد . فرق ششم هم گفته شده و آن عدول از عمرهء مفرده بعمرهء تمتع است :
كسى كه در ماههاى حج به نيت عمرهء مفرده وارد مكه شود چنان كه عمرهء مفرده براو واجب نباشد مىتواند آن را عمرهء تمتع قرار دهد و پس از آن حج بجاورد و عكس آن درست نيست ، مگر در ضرورت چون كسى كه در عمرهء تمتع به وقت حج نرسد مىتواند آن را عمرهء مفرده قرار داده با تمام برساند .
فصل هفتم : اقسام حجّ
مسألهء 124 - حجّ برسه قسم است : حجّ تمتّع . حجّ افراد حجّ قران .
حجّ تمتّع معمولا ، وظيفه كسى است كه فاصله وطنش تا مكّه معظّمه چهل و هشت ميل يعنى شانزده فرسخ ( حدود 78 كيلومتر ) يا بيشتر باشد .