4 - و هنگام توجه به طرف عرفات اين دعا را بخواند : « الّلهمّ اليك صمدت و ايّاك اعتمدت ، و وجهك اردت فاسألك ان تبارك لى فى رحلتى و ان تقضى لى حاجتى و ان تجعلنى اليوم ممّن تباهى به من هو افضل منّى » پس تلبيه گويان رهسپار عرفات شود .
فصل دوم : وقوف به عرفات
سوّم از واجبات حج : وقوف به عرفات است .
مسألهء 498 - واجب است محرم باحرام حج در ظهر روز عرفه - نهم ذىحجّة - در عرفات باشد و در آنجا نيّت وقوف كند و آن ، ركنى است از اركان حج كه اگر عمدا آن را ترك كند حجش باطل است .
مسألهء 499 - وقوف به عرفات نيز مانند ساير اعمال حج از عبادات است و بايد به قصد قربت و با خلوص نيّت باشد .
مسألهء 500 - مقصود از وقوف ، توقف كردن و بودن در آن مكان است براى رضاى خدا ، خواه سواره باشد يا پياده ، نشسته باشد يا خوابيده يا در حال حركت ، بهر صورت باشد كافى است . ولى اگر در تمام مدّت يعنى از ظهر تا مغرب خواب يا بيهوش يا بدون نيّت باشد ، وقوف او باطل است .
مسألهء 501 - هرچند از بعضى اخبار ، استفاده مىشود كه حجّاج مىتوانند اول ظهر ، نماز ظهر و عصر را در خارج عرفات بخوانند و بعد ، وارد عرفات شوند ، ولى بنا بر احتياط از اول ظهر به عرفات بروند و تا مغرب شرعى كه وقت نماز مغرب و عشاء است در آنجا بمانند و لازم است پيش از مغرب از عرفات خارج نشوند .
مسألهء 502 - عرفات بيابانى است در خارج حرم خدا ، در حدود چهار فرسخى مكه سابق ، و حدود عرفات دشتهاى ثويّه و