مىجست . آنان نيز به حضرت گرويدند و تعهد هر گونه يارى و جان فشانى را در راه ترويج اسلام به حضرت دادند . بر اساس تعهد صادقانهء آنان بود كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله با گروهى به مدينه هجرت فرمود . « 1 »
جان فشانىهاى انصار
علّامهء مجلسى - رضوان اللّه عليه - از مرحوم طبرسى چنين نقل مىكند :
عن زرارةَ ، عن أبيجَعفر - صلواتُ اللّه عليه - : ما سُلَّتِ السيوفُ و لاأُقيمَتِ الصُفوفُ في صلاةٍ و لاذحوفٍ ولاجهر بأذانٍ و لاأنزلَ اللهُ تعالى
« يا أَيُّها الَّذِ ينَ آمَنُوا »
حتى أسلَمَ أبناءُ القيلةِ الأوس و الخزرج ؛ « 2 »
امام باقر عليه السلام فرمود : شمشيرها كشيده نشد و صفها در نماز و جنگ بسته نشد و به صداى بلند اذانى گفته نشد و خدا آيهء « يا أَيُّها الَّذِ ينَ آمَنُوا » را فرو نفرستاد ، مگر اين كه فرزندان قيله ( اوس و خزرج ) اسلام را پذيرفتند .
مولاى متقيان مىفرمايد :
هم واللّه رَبّوا الإسلام كما يُرَبّى الفلو مع غَنائِمِهم بِأيديِهم السباطِ و ألسنتهِم السِلاط ؛ « 3 »
به خدا سوگند ! ايشان [ انصار ] اسلام را پرورش دادند ؛ هم چون پرورش كُرّه اسبى با رنج و كوشش [ و يا با ثروتمندى در صورتى كه «
عِناء
» ، « غِنا
» خوانده شود ] و با دستهاى سخاوتمندشان و با زبانهاى سخنورشان .
شارح نهج البلاغه در شرح جملهء فوق بعد از عبارتهايى مىگويد :
انصار بودند كه خداى متعال دين خود را با آنان يارى فرمود و به وسيلهء آنان اسلام را كه در نهان بود آشكار ساخت . اگر آنان نمىبودند ، مهاجران هرگز توان جنگيدن با قريش و عرب
هامش
( 1 ) . همان .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 22 ، ص 312 .
( 3 ) . نهج البلاغه ، حكمت 465 .