خدمتهاى مولاى متقيان عليه السلام
متن : كلّما أَوقَدوا ناراً لِلحربِ أَطَفَاها اللّهُ ، أَو نَجمَ قَرنٌ للشيطانِ أَو فَغَرَتْ فاغِرةٌ مِنَ المشركينَ قَذَفَ أَخاه في لَهَواتِها ، فَلا ينكَفئُ حتى يَطأ صِماخها بِأَخمُصِه و يُخمِدُ لهبَها بَسيفهِ ؛ هرگاه صفهاى دشمنان ، متشكل شده و درصدد روشنكردن آتش جنگ برمىآمدند ، خدا آن را خاموش مىساخت ، يا هرگاه شاخى از شيطان ظاهر مىشد و حيلهاى از مشركان براى از هم پاشيدن اجتماع مسلمانان گسترده مىشد ، برادر خود را براى در هم كوبيدن آنان به گلوگاه دشمن مىانداخت . او هم تا سرهاى دشمن را لگدكوب و آتش جنگ را با شمشير خود خاموش نمىكرد از جبههء جنگ بر نمىگشت .
شرح : اين قسمت ، شرح فشردهاى از فداكارى مولاى متقيان عليه السلام و هميشه در كنار رسول خدا صلى الله عليه و آله بودن وى و كفايت در جنگهاى هولناك به دست خيبر گشاى وى مىباشد . و همچنين ، شرحى از سازش و كنارهگيرى زمامداران اسلام و دست به عصا حركتكردن آنان مىباشد .
دلسوزى و مراقبت براى دين و نگهدارى آن ، چنان گوهرگران بهايى است كه با خون شهيدان اسلام و كوشش مجاهدان و در رأس آنها رسول اكرم صلى الله عليه و آله به دست آمده است . اين امر ايجاب مىكند كه زمامدار بايد كسى باشد كه مجاهدتهاى وى در مواقع هولناك كه هنوز اثرى از پيروزى اسلام نيست ثابت باشد . اين حقيقت ، به اتفاق ، جز در وجود مقدس مولا ثابت نيست ؛ بلكه فراركردن آنها نزد سيرهنويسان منصف ، ثابت و روشن است . در زمان ايراد اين خطبه ، مستحفظان امت و اصحاب رسول اكرم صلى الله عليه و آله به خوبى مىدانستند . چنان كه خود مولا مىفرمايد :
ولقد عَلِم المستحفِظون مِن أصحابِ محمدٍ صلى الله عليه و آله انّي لم أردَّ على اللّه و لاعلى رسوله ساعة قطُّ ولقد و اسيتُهُ بنفسي في المواطنِ التي تنكص فيها الأبطالُ و تتأخّر فيها الأقدام ؛ « 1 »
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 197 .