فصل ششم : مفهوم سنّت
الف ) مفهوم لغوى
مرحوم طبرسى در مجمع البيان « 1 » سنّت را چنين تعريف مىكند :
السُّنّةُ : الطّريقةُ المجعولَةُ لِيُقتَدى بِها ، وَ مِن ذلك سُنَّةُ رسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله ؛
سنّت ، راه و روشى است كه براى پيروى از آن قرار داده شده است ، و سنّت رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز از همين معناست .
لبيد ، شاعر مشهور دوران جاهليّت مىگويد :
مِن مَعشَرٍ ، سَنَّتْ لَهُم آباؤهم * وَ لِكُلِّ قَومٍ سُنَّةٌ و إمامها « 2 »
ريشهء لغوى كلمهء « سنّت » از « سنن » به معناى استمرار در يك جهت است . گفته مىشود :
سَنَّ الماءُ إذا صيد حتَّى يَفيضَ مِن الإناءِ . و سَنَّ السِّكِّينُ بالمِسنِّ
هامش
( 1 ) . طبرسى ، مجمع البيان ، ج 1 ، ص 507 ( در تفسير آيهء شريفه 137 سورهء مباركهء آل عمران )
( 2 ) . از گروهى است كه پدرانشان براى آنان راه و روشى معيّن كردهاند ، و براى هر گروهى راه و روش و پيشوايى است