جابر گويد : امام باقر ( عليه السلام ) فرمودند : اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) درباره‌ى فرمايش خداى عزوجل : رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ ، ( 1 ) چه بسا كسانى كه كافر شدند آرزو كنند كه كاش مسلمان بودند ، فرمودند : اين منم [ و به من ارتباط دارد ] ؛ آن هنگام كه من و شيعيانم خارج شويم و عثمان بن عفان و پيروانش خارج شوند و ما بني‌اميه را بكشيم ، آن هنگام است كه كسانى كه كافر شدند آرزو كنند كاش مسلمان بودند . » همان / 19 از صفوان بن يحيى نقل مي‌كند : « از امام رضا ( عليه السلام ) شنيدم كه درباره‌ى رجعت فرمودند : كسى از مؤمنين كه مرده باشد كشته مي‌شود ، و آن كس از ايشان كه كشته شده مي‌ميرد . » نگارنده : اين از احاديث شگفت است كه مي‌فرمايد مؤمن مي‌بايست در راه خداوند متعال شهيد شود ، و اگر در زندگى نخست به شهادت نرسد ، در دوران رجعت باز خواهد گشت تا به شهادت برسد . مؤيد اين مطلب سخن خداست : وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ . سَيَهْدِيهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ . وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ ، ( 2 ) و كسانى كه در راه خدا كشته شده‌اند ، هرگز كارهايشان را ضايع نمي‌كند . به زودى آنان را راه مي‌نمايد و حالشان را نيكو مي‌گرداند . و در بهشتى كه براى آنان وصف كرده ، آنان را درمي‌آورد . زيرا كسى كه كشته شده شهيد و رهيافته است ، پس اينكه خدا وعده مي‌دهد آنان را رهنمون كند و حالشان را پيش از بهشت نيكو گرداند ، تفسيرى جز رجعت ندارد .