مختصر بصائر الدرجات / 17 از جابر بن يزيد از امام محمد باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه قتلى و مرگى دارد ؛ آنكه كشته شده زنده مي‌شود تا بميرد ، و كسى كه مرده زنده مي‌گردد تا كشته شود . من براى حضرت اين آيه را تلاوت كردم : كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ، ايشان فرمودند : ومنشورةٌ ، و زنده مي‌گردد ، گفتم : اين چيست ؟ فرمودند : جبرئيل ( عليه السلام ) اين گونه براى حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله ) فرود آورد : كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ومنشورةٌ . احدى در اين امت نيست چه نيكوكار و چه بدكار مگر آنكه زنده مي‌شود . مؤمنان زنده مي‌شوند تا ديدگانشان روشن شود ، و فاجران براى آنكه خدا خوارشان گرداند ، آيا نشنيده‌اى كه خداوند تعالى مي‌فرمايد : وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الأَكْبَرِ ، ( 1 ) و قطعاً از عذاب نزديك و كمتر ، پيش از عذاب بزرگتر به آنان مي‌چشانيم . و نيز : يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ . قُمْ فَأَنْذِرْ ، ( 2 ) اى جامه بر سر كشيده ، برخيز و بترسان ؛ مقصود حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله ) و قيام ايشان در رجعت است كه بيم مي‌دهد . و نيز : إِنَّهَا لإِحْدَى الْكُبَرِ . نَذِيراً لِلْبَشَر ، ( 3 ) آن از پديده‌هاى بزرگ است ، هشدار دهنده‌ى بشر است ؛ مقصود حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله ) است كه در رجعت ، هشدار دهنده‌ى بشر است . و نيز : هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ، ( 4 ) او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين درست ، فرستاد تا آن را بر هر چه دين است پيروز گرداند ، هر چند مشركان خوش نداشته باشند ، امام ( عليه السلام ) فرمودند : خداوند عزوجل آن را در رجعت پيروز مي‌گرداند . و نيز : حَتَّى إِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَاباً ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ ، ( 5 ) تا وقتى كه درى از عذاب دردناك بر آنان گشوديم ؛ آن على بن ابى طالب ( عليه السلام ) است ، آن هنگام كه در رجعت باز گردد .