روايات دلالت مي‌كند كه اوائل دوران ظهور برهه‌اى خواهد گذشت كه با فشار اقتصادى توأم خواهد بود ، و اين پيش از آن است كه خداوند گنج‌هاى زمين را براى امام ( عليه السلام ) آشكار سازد و ايشان آن را ميان مردم تقسيم كنند . اين وضع هشت ماه كه مدت نبرد امام ( عليه السلام ) تا زمان سيطره يافتن بر بلاد عرب و مسلمين است ، امتداد خواهد يافت ، زيرا در روايت آمده كه ايشان براى جنگ‌هايشان به طور طبيعى هزينه مي‌كنند . تفسير عياشى 2 / 87 از معاذ بن كثير از امام صادق ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « شيعيان ما آزادند كه از آنچه دارند در راه صحيح انفاق كنند ، پس چون قائم ما قيام كند ، بر هر صاحب گنجى گنجش حرام مي‌شود [ و حق ندارد در آن تصرّف نمايد ] ، تا آن را بياورد و ايشان از آن بر ضدّ دشمن خود استفاده كند ، و اين فرمايش خداى عزوجل است : وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيم ، ( 1 ) و كسانى كه زر و سيم را گنجينه مي‌كنند و آن را در راه خدا هزينه نمي‌كنند ، ايشان را از عذابى دردناك خبر ده . » ( 2 ) اهل‌سنت گزارش مي‌كنند كه عمر بن خطاب مي‌خواست خزائن كعبه را برگيرد ، ولى اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) او را نهى كردند و فرمودند : صاحب آن مهدى است ، و اوست كه آنها را بيرون آورده در راه خدا انفاق مي‌كند . الفتن / 100 از طاووس نقل مي‌كند : « عمر بن خطاب با كعبه وداع كرد و گفت : به خدا قسم نمي‌دانم كه خزائن بيت و مال و سلاح درون آن را وا گذارم يا آنكه در راه خدا تقسيم كنم . على بن ابى طالب ( عليه السلام ) فرمود : برو كه تو كسى نيستى كه اين كار را انجام مي‌دهد ، آنكه چنين مي‌كند از ماست ، جوانى است از قريش كه در آخرالزمان آن را در راه خدا قسمت مي‌كند . » ازرقى در اخبار مكه 1 / 246 : « حسين بن على گويد : عمر به على بن ابى طالب ( عليه السلام ) گفت : تصميم گرفته‌ام اين مال - يعنى مال كعبه - را تقسيم كنم ، على بن ابى طالب به دو فرمود : اگر توانستي !