تحريف كردند .
4 . در ميان اين اقوال ، عباراتى اندك نيز يافت ميشود كه مضامينى صحيح دارد ، و قاعده آن است كه تنها آن مقدارى را كه احاديث اهلبيت ( عليهم السلام ) تأييد ميكند بپذيريم ، مانند احاديث پيرامون نبرد امام ( عليه السلام ) با سفيانى در فتح قدس كه از جنگ شام آغاز ميشود ، و بعد از آن امام ( عليه السلام ) به راحتى وارد قدس ميشوند .
ذبح سفيانى توسط امام ( عليه السلام ) و كنار درياچهى طبريه از نظر ما بعيد است ، و راجح آن است كه وى در شام به هلاكت ميرسد ، همان گونه كه در روايتى آمده است .
تأثير پيروزى قاطع امام ( عليه السلام ) و ورود به قدس
طبيعى به نظر ميرسد كه پيروزى امام ( عليه السلام ) و ورود به سرزمين قدس ، تأثير بسيارى بر غربيها بگذارد ، و شكست يهوديان موجب شود جنون آنان شدّت گيرد ! از اين رو با وجود بيم از ايشان - به جهت در اختيار داشتن امام ( عليه السلام ) اسلحهاى همسنگ با آنها يا فراتر - اعلان نبرد كنند .
در چنين وقت حسّاسى است كه مسيح ( عليه السلام ) فرود ميآيد و غرب و تمامى عالم را دچار بهت ميكند ، و صلح بين امام مهدي ( عليه السلام ) و غربيان را برنامه ريزى خواهد كرد . همان كه رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) آن را آخرين آتش بس ميان روم و مسلمانان دانستند و امير آن روز را مهدى از فرزندان خويش عنوان كردند ، و خواهد آمد .
هشت ماه جنگ
كمال الدين 1 / 318 از عيسى خشاب روايت ميكند : « به امامحسين ( عليه السلام ) گفتم : آيا شما صاحب اين امر [ ظهور ] هستيد ؟ فرمودند : نه ، صاحب امر ، رانده و آواره است و پدرش را كشتهاند ولى خونخواهى نكرده است ، او هم كنيهى عمويش است ، و هشت ماه شمشيرش را بر شانه ميگذارد . »