روايتِ نزول حضرت مهدي ( عليه السلام ) در بيتالمقدس
الفتن 2 / 354 از ارطاة : « آنگاه مهدى براى مدت سه سال به مكه باز ميگردد . مردى از كلب خروج ، و هر كسى را كه در سرزمين ارم است به اجبار با خود همراه ميكند . او در ميان دوازده هزار تن به سوى مهدى و بيتالمقدس ميرود . مهدى هم سفيانى را ميگيرد و بر دروازهى جيرون ميكشد . »
همان 1 / 387 از كعب : « كسى كه اهل يمن را تبعيد ميكند مردى است از بنى هاشم . منزل او در بيتالمقدس است و دوازده هزار نفر نگهبان او هستند . او اهل يمن را تا جايى تبعيد ميكند كه به منتهاى زمين برسند . »
نگارنده : اصل حركت امام ( عليه السلام ) به سمت قدس صحيح است ، ولى اين تفاصيل برگرفته از تصورات راويان است . آنهايند كه ميپندارند حضرت با يمنيها دشمنى و آنها را از بلاد شام تبعيد ميكند !
روايتِ : جبارى از قريش كه به بيتالمقدس وارد ميشود
راويان وابسته به دربار حاكمان ، روايات بسيارى پيرامون ورود امام ( عليه السلام ) به سرزمين قدس نقل كرده و البته بدان افزودهاند .
الفتن 1 / 403 از كعب نقل ميكند : « مردى از قريش كه از بدترين خلق است به خلافت رسيده در بيتالمقدس فرود ميآيد . خزينهها به دو منتقل ميشود . اشراف مردم هم با او همراه ميشوند و به ستم ميپردازند . پرده داران او بسيار ميشوند و اموال فزونى مييابد تا جايى كه مردى از آنها به ميزان يك ماه و ديگرى به ميزان دو يا سه ماه اطعام ميكند . لاغر آنها مانند فربه ديگر مردم است . آنان بسان گوسالههايى كه در آخورها بزرگ ميشوند رشد ميكنند . خليفه سنن نيك آنها را از بين ميبرد و بدعت ميگذارد . فساد ، زنا و باده گسارى علنى ظاهر ميشود . عالمان ميهراسند تا بدانجا كه اگر كسى سوار بر مركبى شهرها را بگردد عالمى نمييابد تا از او حديثى بياموزد . مسخ و فرو رفتن در زمين رخ ميدهد . اسلام به غربت ميافتد همان گونه كه با غربت آغاز شد . ديندار به كسى ميماند كه پاره آتشى در