به نظر مي‌رسد روايتى كه احمد ، ابن ماجه در سنن خود 2 / 1368 و ديگران مي‌آورند ، قسمتى از آن باشد : « مردمى از مشرق آشكار مي‌شوند كه قدرت را براى مهدى آماده مي‌كنند . » ( 1 ) المعجم الكبير 4 / 229 از خالد بن عرفطه نقل مي‌كند كه روز شهادت امام‌حسين ( عليه السلام ) گفت : « اين همان است كه از رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) شنيدم كه فرمودند : شما پس از من در اهل‌بيتم [ و نحوه‌ى رفتار با آنان ] امتحان مي‌شويد . » ( 2 ) الفتن 1 / 313 از حسن بصري : « رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) سخن از بلايى آوردند كه اهل‌بيتشان با آن روبرو مي‌شوند ، تا آنكه خدا بيرقى سياه از مشرق بفرستد . هر كه آن را يارى دهد خدا او را يارى نمايد ، و هر كه وا گذارد خدايش واگذارد . تا آنكه نزد مردى همنام من آيند و امر خود را به دو سپارند . و خدا او را تأييد و نصرت كند . » ( 3 ) و نيز حديث بيرق‌هاى خراسان به سمت قدس كه سنن ترمذى 3 / 362 ، مسند احمد ، ابن كثير در نهايه ، بيهقى در دلائل و ديگران آورده‌اند . ابن صديق مغربى در ردّ بر ابن خلدون آن را صحيح مي‌شمارد ، روايت مي‌كند : « پرچم‌هايى سياه از خراسان خارج مي‌شوند . چيزى آنها را باز نمي‌گرداند تا آنكه در ايلياء نصب شوند . » در منابع ما ، ابن طاووس در الملاحم / 43 و 58 آن را از سنيان نقل كرده است . اين روايت سخن از حركت لشكرى از ايران به سمت قدس دارد كه همان حركت امام مهدي ( عليه السلام ) است . مجمع البحرين مي‌نويسد : « ايل بيت‌المقدس است ، و گفته شده به معنى بيت الله است ،