تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 677

مساهمون:

ص٦٧٧

از ظهور است - و خواهد آمد - و يا در عراق رخ مي‌دهد و در تفسير آيه‌ي : بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَاداً لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ ، ( 1 ) بندگانى از خود را كه سخت نيرومندند بر شما مي‌گماريم ، آمده است ، و اينكه « آنان گروهى هستند كه خداوند پيش از خروج قائم ارسال مي‌كند و كسى را كه جنايتى بر آل محمد كرده وانمي‌گذارند مگر آنكه به قتل مي‌رسانند . » ( 2 ) كافى 8 / 206 : « امام صادق ( عليه السلام ) در مورد آيه‌ي : وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأرض مَرَّتَيْنِ ، ( 3 ) و در كتاب آسمانى به فرزندان اسرائيل خبر داديم كه : قطعاً دو بار در زمين فساد خواهيد كرد ، فرمودند : [ اين دو بار ] قتل حضرت على بن ابى طالب و وارد كردن جراحت بر امام حسن ( عليهما السلام ) است . وَلَتَعْلُنَّ عُلُوّاً كَبِيراً ، و قطعاً به سركشى بسيار بزرگى برخواهيد خاست ؛ كشتن امام‌حسين ( عليه السلام ) . فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولاهُمَا ، پس آنگاه كه وعده‌ى [ تحقق ] نخستين آن دو فرا رسد ؛ زمانى كه نصرت خون حسين فرا رسد . بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَاداً لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلالَ الدِّيَارِ ، بندگانى از خود را كه سخت نيرومندند بر شما مي‌گماريم ، تا ميان خانه‌ها به جستجو درآيند ؛ گروهى هستند كه خداوند پيش از خروج قائم مي‌فرستد و كسى را كه جنايتى بر آل محمد كرده وانمي‌گذارند مگر آنكه مي‌كشند . وَكَانَ وَعْداً مَفْعُولاً ، و اين تهديد تحقق يافتنى است ؛ خروج قائم ( عليه السلام ) . ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ ، پس [ از چندي ] دوباره شما را باز گردانده بر آنان چيره مي‌كنيم ؛ خروج امام‌حسين ( عليه السلام ) در ميان هفتاد تن از يارانش ، كلاهخودهايى با آب طلا كه هر كدام دو رو دارد بر سر دارند و به مردم خبر مي‌دهند امام‌حسين خارج شده تا مؤمنان در آن ترديد نكنند و [ بدانند ] او دجال يا شيطان نيست ، و حجت قائم در ميان آنان است . پس چون در دل‌هاى مؤمنين استوار گردد كه او امام‌حسين است ، مرگ به سراغ حجت مي‌آيد و امام‌حسين كسى است كه عهده‌دار غسل ، كفن ، حنوط و در قبر قرار دادن ايشان

هامش
( 1 ) . سوره‌ى اسراء / 5
( 2 ) . كافى 8 / 206
( 3 ) . سوره‌ى اسراء / 6 - 4
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 677 | الشيخ علي الكوراني العاملي